Barrett-slokdarm

Mensen die vaak last hebben van brandend maagzuur (reflux), kunnen bij een endoscopie soms zweertjes in de slokdarm hebben. Dit komt doordat de slokdarm herhaaldelijk wordt blootgesteld aan maagzuur.

Als deze blootstelling langdurig en frequent is, kan de slokdarm zich hiertegen proberen te beschermen. Daarbij verandert het slijmvlies van het onderste deel van de slokdarm in een ander type slijmvlies, dat lijkt op dat van de dunne darm. Dit noemen we een Barrett-slokdarm.

Ongeveer 1 op de 10 mensen met langdurige refluxklachten ontwikkelt een Barrett-slokdarm. Op zich is dit een beschermingsmechanisme, maar op langere termijn kunnen er afwijkende cellen ontstaan in dit Barrett-slijmvlies. In zeldzame gevallen kunnen deze afwijkingen zich verder ontwikkelen tot slokdarmkanker.

Opvolging en controle van een Barrett-slokdarm door een gastro-enteroloog is heel belangrijk. Tijdens controle-onderzoeken neemt de arts kleine stukjes weefsel (biopten) weg, die in het labo onderzocht worden.

Soms ziet de arts tijdens het slokdarmonderzoek een duidelijk afwijkend plekje. In dat geval kan dit letsel endoscopisch worden verwijderd via een Endoscopische MucosaResectie (EMR) of Endoscopische SubmucosaDissectie (ESD). In de meeste gevallen is de patiënt hiermee genezen van de kanker.

Het Barrett-slijmvlies zelf kan echter niet volledig worden verwijderd met deze technieken. Toch is het wél belangrijk om dit afwijkende slijmvlies volledig aan te pakken bij patiënten die al eerder kwaadaardige afwijkingen in het Barrett-slijmvlies hebben ontwikkeld. Als volgende stap kan een behandeling met RadioFrequente Ablatie (RFA) worden uitgevoerd.

Laatste publicatiedatum: 24/07/2026
Verantwoordelijk auteur: Prof. Dr. Van Steenkiste Christophe